Chapter 11 · Verse 51
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन । इदानीम् अस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः
Transliteration
dṛṣṭvedaṃ mānuṣaṃ rūpaṃ tava saumyaṃ janārdana | idānīm asmi saṃvṛttaḥ sacetāḥ prakṛtiṃ gataḥ
Translation
இந்த மனிதரூபத்தை, உன் மிதமான முகத்தை, ஜனார்தனன், இப்போது நான் சிந்தனை கொண்டுள்ளேன், இயல்புக்கு சென்றுள்ளேன்.
Literal meaning: இந்த மனிதரூபத்தை, உன் மிதமான முகத்தை, ஜனார்தனன், இப்போது நான் சிந்தனை கொண்டுள்ளேன், இயல்புக்கு சென்றுள்ளேன்.
Explanation
இந்த மனிதரூபத்தைப் பார்த்து, நான் இயல்புக்கு திரும்பியுள்ளேன்.
இந்த வசனம், பகவத் கீதையின் 11வது அத்தியாயத்தில் உள்ள ஒரு முக்கியமான கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இங்கு, அர்ஜுனன், கிருஷ்ணனின் தெய்வீக வடிவத்தைப் பார்த்த பிறகு, அவர் மீண்டும் மனிதரூபத்தில் திரும்பியதைப் பற்றி பேசுகிறார். 'மிதமான முகம்' என்பது கிருஷ்ணனின் அன்பான மற்றும் கருணைமிகு தன்மையை குறிக்கிறது. அர்ஜுனன், கிருஷ்ணனைப் பார்த்து, அவரது இயல்பான மனிதரூபத்தைப் பற்றி சிந்திக்கிறான். இது, தெய்வீகத்தைப் பார்க்கும் போது, மனிதனின் இயல்பு மற்றும் உணர்வுகளை மீண்டும் உணர்வதற்கான ஒரு அழுத்தமான அனுபவமாகும்.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 11 v 51