Chapter 12 · Verse 7
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
तेषां अहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् । भवामि न चिरात् पार्थ मय्य् आवेशितचेतसाम्
Transliteration
teṣāṃ ahaṃ samuddhartā mṛtyusaṃsārasāgarāt | bhavāmi na cirāt pārtha mayy āveśitacetasām
Translation
ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಮರಣದ ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ದಾರಕನಾಗುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನಲ್ಲಿರುವಾಗ ತಕ್ಷಣವೇ ಆಗುತ್ತದೆ, ಪಾರ್ಥ.
Literal meaning: ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಮರಣದ ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ದಾರಕನಾಗುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನಲ್ಲಿರುವಾಗ ತಕ್ಷಣವೇ ಆಗುತ್ತದೆ, ಪಾರ್ಥ.
Explanation
ನಾನು ಅವರ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಮರಣದ ಸಂಕಟದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಭಗವದ್ಗೀತೆ 12ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ 7ನೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೇವರಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದಾಗ, ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಮರಣದ ಸಂಕಟದಿಂದ, ಅಂದರೆ ಜೀವನದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ಉದ್ದಾರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಭಕ್ತಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೇವರಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದಾಗ, ಅವರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಸಂಕಟಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 12 v 7