Work 3 · Passage 47
Stoic tradition
Greek
Quid me existimas dicere? Avarior redeo, ambitiosior, luxuriosior, immo vero crudelior et inhumanior, quia inter homines fui. Casu in meridianum spectaculum incidi lusus expectans et sales et aliquid laxamenti, quo hominum oculi ab humano cruore adquiescunt; contra est. Quicquid ante pugnatum est, misericordia fuit. Nunc omissis nugis mera homicidia sunt. Nihil habent quo tegantur, ad ictum totis corporibus expositi numquam frustra manum mittunt.
Transliteration
Quid me existimas dicere? Avarior redeo, ambitiosior, luxuriosior, immo vero crudelior et inhumanior, quia inter homines fui. Casu in meridianum spectaculum incidi lusus expectans et sales et aliquid laxamenti, quo hominum oculi ab humano cruore adquiescunt; contra est. Quicquid ante pugnatum est, misericordia fuit. Nunc omissis nugis mera homicidia sunt. Nihil habent quo tegantur, ad ictum totis corporibus expositi numquam frustra manum mittunt.
Translation
तू मला काय म्हणवून घेत आहेस? मी अधिक लोभस, अधिक महत्वाकांक्षी, अधिक ऐषारामात, खरंच, अधिक क्रूर आणि अमानवी बनत चाललोय, कारण मी मानवांमध्ये होतो. अचानक मी मध्याह्नाच्या प्रदर्शनात पडले, खेळाची अपेक्षा करत, विनोद आणि काही विश्रांतीची आशा करत, जिथे मानवांचे डोळे मानवी रक्तापासून विश्रांती घेतात; उलट आहे. जे काही पूर्वी लढले गेले, ते दयाळूपण होते. आता निरर्थक गोष्टींना सोडून, हे केवळ हत्या आहेत. त्यांच्याकडे लपण्यासाठी काहीही नाही, सर्व शरीराने हल्ल्याला सामोरे जातात, कधीही व्यर्थ हात उचलत नाहीत.
Literal meaning: तू मला काय म्हणवून घेत आहेस? मी अधिक लोभस, अधिक महत्वाकांक्षी, अधिक ऐषारामात, खरंच, अधिक क्रूर आणि अमानवी बनत चाललोय, कारण मी मानवांमध्ये होतो. अचानक मी मध्याह्नाच्या प्रदर्शनात पडले, खेळाची अपेक्षा करत, विनोद आणि काही विश्रांतीची आशा करत, जिथे मानवांचे डोळे मानवी रक्तापासून विश्रांती घेतात; उलट आहे. जे काही पूर्वी लढले गेले, ते दयाळूपण होते. आता निरर्थक गोष्टींना सोडून, हे केवळ हत्या आहेत. त्यांच्याकडे लपण्यासाठी काहीही नाही, सर्व शरीराने हल्ल्याला सामोरे जातात, कधीही व्यर्थ हात उचलत नाहीत.
Explanation
मानवांमध्ये राहिल्यामुळे मी अधिक लोभस, महत्वाकांक्षी, ऐषारामात, क्रूर आणि अमानवी बनत चाललोय.
या उताऱ्यात लेखकाने मानवी समाजातील अनुभवांवर विचार केला आहे. तो सांगतो की, मानवांमध्ये राहिल्यामुळे त्याच्या नैतिकतेत आणि दयाळूपणात कमी येत आहे. पूर्वीच्या काळात लढाईत दयाळूपण होते, परंतु आता ती फक्त हत्या झाली आहे. लेखकाच्या मते, खेळाच्या प्रदर्शनात सामील होणे हे एक मनोरंजनाचे साधन असले तरी, त्यात मानवी रक्ताच्या दृश्यामुळे एक प्रकारची अमानवीकरणाची भावना आहे. तो असेही दर्शवतो की, या हिंसक कृत्यांमध्ये लपण्यासाठी काहीही नाही, त्यामुळे लोक त्यांच्या शरीराने हल्ल्याला सामोरे जातात.
Source edition (provenance)
perseus:phi1017.phi015.perseus-lat2; ep 7.3; transliteration: identical Latin