Chapter 1 · Verse 37
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
तस्मान् नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान् । स्वबान्धवान् । स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव
Transliteration
tasmān nārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrān | svabāndhavān | svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava
Translation
म्हणून, आम्ही धार्तराष्ट्रांच्या आणि आमच्या नातेवाईकांच्या हत्या करण्यास योग्य नाही. आमच्या प्रियजनांना मारल्यावर आम्ही कसे सुखी होऊ शकू, माधव?
Literal meaning: म्हणून, आम्ही धार्तराष्ट्रांना, आमच्या नातेवाईकांना मारणे योग्य नाही. आमच्या प्रियजनांना मारल्यावर आम्ही कसे सुखी होऊ शकू, माधव?
Explanation
प्रियजनांच्या हत्या करून सुखी होणे अशक्य आहे.
या श्लोकात अर्जुन आपल्या अंतःकरणातील द्वंद्व व्यक्त करतो. तो युद्धाच्या मैदानात उभा आहे आणि त्याला आपल्या नातेवाईकांशी लढावे लागणार आहे. अर्जुन म्हणतो की, धार्तराष्ट्रांच्या आणि आपल्या प्रियजनांच्या हत्या करणे योग्य नाही, कारण त्यांच्या मृत्यूने त्याला सुख मिळणार नाही. हे त्याच्या नैतिकतेचे आणि मानवतेचे प्रतीक आहे. अर्जुनाला युद्धाच्या परिणामांची जाणीव आहे, आणि तो आपल्या कर्तव्याच्या पार्श्वभूमीवर आपल्या भावनांना समजून घेत आहे. त्याच्या मनात युद्धाच्या नैतिकतेबद्दल गहन विचार आहेत, ज्यामुळे तो युद्ध करण्यास संकोचतो.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 1 v 37