Chapter 1 · Verse 37
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
तस्मान् नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान् । स्वबान्धवान् । स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव
Transliteration
tasmān nārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrān | svabāndhavān | svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava
Translation
அதனால், நாம் தர்த்தராஷ்டிரர்களையும், நமது உறவினர்களையும் கொல்ல வேண்டும் என்று உரியதல்ல. நமது சொந்த மக்களை கொன்று நாம் எவ்வாறு மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும், மாதவா?
Literal meaning: அதனால், நாம் தர்த்தராஷ்டிரர்களையும், நமது உறவினர்களையும் கொல்ல வேண்டும் என்று உரியதல்ல. நமது சொந்த மக்களை கொன்று நாம் எவ்வாறு மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும், மாதவா?
Explanation
உறவினர்களை கொல்லுதல் உரியதல்ல.
இந்த வசனம், அர்ஜுனனின் மனதில் ஏற்பட்ட குழப்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அவர் தனது உறவினர்களை, குறிப்பாக தர்த்தராஷ்டிரர்களை, போரில் கொல்ல வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளார். ஆனால், அவர் இதைச் செய்ய வேண்டும் என்றால், தனது சொந்த மக்களை கொல்ல வேண்டும் என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு, அவர் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியாது என்பதைக் கூறுகிறார். இது நமது உறவுகளை இழப்பது எவ்வளவு கடினம் என்பதைக் காட்டுகிறது. அர்ஜுனன், தனது குடும்பத்தினரின் உயிர்களை இழக்க விரும்பவில்லை, அதனால் அவர் போரில் ஈடுபட விரும்பவில்லை. இது மனிதனின் உணர்வுகளை, உறவுகளைப் பற்றிய அக்கறையை வெளிப்படுத்துகிறது.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 1 v 37