Chapter 1 · Verse 37
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
तस्मान् नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान् । स्वबान्धवान् । स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव
Transliteration
tasmān nārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrān | svabāndhavān | svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava
Translation
అందువల్ల, మేము ధృతరాష్ట్రులని, మా బంధువులను హతం చేయడం సరిగ్గా కాదు. మా స్నేహితులను హతం చేసి, మేము సుఖంగా ఉండగలమా, మాధవ?
Literal meaning: అందువల్ల, మేము ధృతరాష్ట్రులను, మా బంధువులను హతం చేయడం సరైనది కాదు. మా స్నేహితులను హతం చేసి, మేము సుఖంగా ఉండగలమా, మాధవ?
Explanation
బంధువులను హతం చేయడం సరిగ్గా కాదు.
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుడు కృష్ణుడితో మాట్లాడుతున్నాడు. ధృతరాష్ట్రులైన తన బంధువులను, స్నేహితులను హతం చేయడం సరిగ్గా లేదని అర్జునుడు భావిస్తున్నాడు. అతను ఈ యుద్ధంలో తన కుటుంబ సభ్యులను చంపడం ద్వారా సుఖంగా ఉండడం అసాధ్యం అని చెబుతున్నాడు. ఇది మానవ సంబంధాలపై ఉన్న ప్రాధాన్యతను సూచిస్తుంది. కుటుంబం, స్నేహితులు, మరియు సమాజం మన జీవితంలో ముఖ్యమైనవి. అర్జునుడు తన కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించాలనుకుంటున్నా, అతను తన బంధువులను నష్టపరచడం ద్వారా సుఖం పొందడం ఎలా సాధ్యం అవుతుందో అనుకుంటున్నాడు.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 1 v 37