Chapter 1 · Verse 47
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
एवम् उक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् । विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः
Transliteration
evam uktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat | visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ
Translation
असे सांगून अर्जुन युद्धभूमीत रथाच्या समोर बसला. त्याने धनुष्य आणि बाण सोडले, मनात शोकाने व्यथित झाला.
Literal meaning: असे सांगून अर्जुन युद्धात रथाच्या समोर बसला. त्याने धनुष्य आणि बाण सोडले, शोकाने व्यथित मनाने.
Explanation
अर्जुन युद्धभूमीत बसला, त्याने धनुष्य सोडले आणि शोकित झाला.
या श्लोकात अर्जुन युद्धाच्या मैदानात बसला आहे. त्याने धनुष्य आणि बाण सोडले आहेत, जे त्याच्या युद्धाच्या तयारीचे प्रतीक आहे. परंतु, त्याच्या मनात शोक आणि चिंता आहे. अर्जुन युद्धात सामील होण्यासाठी तयार होता, पण त्याला त्याच्या कुटुंबाच्या विरुद्ध लढण्याची कल्पना सहन होत नाही. हे श्लोक दर्शवतात की, युद्धाच्या नैतिकतेवर विचार करताना, एक योद्धा कसा मनःस्थितीत असतो. अर्जुनच्या मनातील द्वंद्व आणि शोक हे मानवी भावनांचे प्रतिनिधित्व करतात, जे युद्धाच्या गंभीरतेला अधोरेखित करतात.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 1 v 47