Chapter 1 · Verse 47
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
एवम् उक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् । विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः
Transliteration
evam uktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat | visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ
Translation
இவ்வாறு கூறிய அர்ஜுனன், போரில், சக்கரத்தில் உட்கார்ந்தான். விலக்கி, தனது அம்பு மற்றும் வாணவுகளை விட்டுவிட்டான், துக்கத்தில் மனம் கலங்கியிருந்தான்.
Literal meaning: இவ்வாறு கூறிய பிறகு அர்ஜுனன் போரில் ரதத்தின் மீது உட்கார்ந்தான். தனது அம்பு மற்றும் வாணவுகளை விட்டுவிட்டான், துக்கத்தில் மனம் கலங்கியிருந்தான்.
Explanation
அர்ஜுனன் துக்கத்தில் இருந்து, தனது அம்புகளை விட்டுவிட்டு, போரில் உட்கார்ந்தான்.
இந்த வசனம், அர்ஜுனனின் மனநிலையை விவரிக்கிறது. அவர் போரில் ஈடுபடுவதற்கான தயக்கம் மற்றும் துக்கம் உணர்ந்துள்ளார். தனது அம்பு மற்றும் வாணவுகளை விட்டுவிடுவது, அவர் போரில் ஈடுபட விரும்பவில்லை என்பதைக் குறிக்கிறது. இது, போரின் கடுமை மற்றும் தனது உறவுகளை எதிர்கொள்ள வேண்டிய மன அழுத்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அர்ஜுனன், தனது உறவுகளை எதிர்கொள்ளும் போது, தனது உள்ளத்தில் ஏற்படும் குழப்பம் மற்றும் துக்கத்தை உணர்கிறான். இது, மனிதனின் உணர்வுகளை, போரின் சூழ்நிலையை மற்றும் அதில் உள்ள மன அழுத்தங்களை பிரதிபலிக்கிறது.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 1 v 47