Chapter 11 · Verse 14
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनंजयः । प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिर् अभाषत
Transliteration
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanaṃjayaḥ | praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalir abhāṣata
Translation
त्यानंतर धनंजय विस्मयाने भरलेला, रोमांचित झाला. त्याने देवाला नमस्कार करून, हात जोडून बोलला.
Literal meaning: त्यानंतर तो विस्मयाने भरलेला, रोमांचित झाला धनंजय; त्याने देवाला नमस्कार करून, हात जोडून बोलला.
Explanation
धनंजय देवाच्या अद्भुत रूपाने विस्मयात गेला आणि नमस्कार करून बोलला.
या श्लोकात अर्जुन, ज्याला धनंजय असेही संबोधले जाते, त्याच्या मनातील भावनांचे वर्णन केले आहे. अर्जुनाने भगवान श्रीकृष्णाचे अद्भुत रूप पाहिले आणि त्याच्या मनात विस्मय आणि रोमांचाची भावना निर्माण झाली. त्याने देवाला नमस्कार केला आणि हात जोडून त्याच्याशी संवाद साधला. हे दर्शवते की, जेव्हा आपण दिव्यतेचा अनुभव घेतो, तेव्हा आपण आपल्या मनातील सर्व भावना व्यक्त करतो. अर्जुनाच्या या क्रियेमध्ये श्रद्धा, आदर आणि भक्ती यांचे मिश्रण आहे.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 11 v 14