Chapter 11 · Verse 32
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
कालोस्मि लोकक्षयकृत् प्रवृद्धो । लोकान् समाहर्तुम् इह प्रवृत्तः । ऋतेपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे । येवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः
Transliteration
kālosmi lokakṣayakṛt pravṛddho | lokān samāhartum iha pravṛttaḥ | ṛtepi tvāṃ na bhaviṣyanti sarve | yevasthitāḥ pratyanīkeṣu yodhāḥ
Translation
ഞാൻ കാലം, ലോകത്തിന്റെ നാശം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ. ഇവിടെ ഞാൻ ലോകങ്ങളെ ശേഖരിക്കാൻ സന്നദ്ധനാണ്. നിന്നെ ഒഴികെ, അവരിൽ ആരും ഉണ്ടാകില്ല; യുദ്ധത്തിൽ നിന്നോടൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്നവരെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ.
Literal meaning: ഞാൻ കാലം, ലോകത്തിന്റെ നാശം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ. ഇവിടെ ഞാൻ ലോകങ്ങളെ ശേഖരിക്കാൻ സന്നദ്ധനാണ്. നിന്നെ ഒഴികെ, അവരിൽ ആരും ഉണ്ടാകില്ല; യുദ്ധത്തിൽ നിന്നോടൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്നവരെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ.
Explanation
ഞാൻ കാലം, ലോകത്തിന്റെ നാശം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ. ഞാൻ ഇവിടെ ലോകങ്ങളെ ശേഖരിക്കാൻ സന്നദ്ധനാണ്.
ഈ ശ്ലോകത്തിൽ കൃഷ്ണൻ തന്റെ ദിവ്യ രൂപത്തിൽ അർജുനനെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. കൃഷ്ണൻ കാലത്തെ പ്രതീകമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു, അതായത്, കാലം എല്ലായ്പ്പോഴും മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു, അതിനാൽ നാശം, മാറ്റം എന്നിവ不可避免. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ, കൃഷ്ണൻ പറയുന്നു, 'ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ നാശം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാണ്' എന്നത്, യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരുടെ നാശം ഉറപ്പാണ്. അർജുനൻ, തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും കാണുമ്പോൾ, അവരെ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ തയ്യാറല്ല. എന്നാൽ കൃഷ്ണൻ അവനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു, 'നിന്നെ ഒഴികെ, അവരിൽ ആരും ഉണ്ടാകില്ല' എന്നത്, യുദ്ധത്തിൽ നാശം സംഭവിച്ചാൽ, അത് അനിവാര്യമാണ്. ഈ സന്ദർഭം, ജീവിതത്തിലെ അനിവാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ, നാശം, മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ദർശനമാണ്.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 11 v 32