Chapter 11 · Verse 37
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
कस्माच् च ते न नमेरन् महात्मन् । गरीयसे ब्रह्मणोप्य् आदिकर्त्रे । अनन्त देवेश जगन्निवास । त्वम् अक्षरं सद् असत् तत्परं यत्
Transliteration
kasmāc ca te na nameran mahātman | garīyase brahmaṇopy ādikartre | ananta deveśa jagannivāsa | tvam akṣaraṃ sad asat tatparaṃ yat
Translation
என்னால் உன்னை வணங்க முடியாதது ஏன், மகானே? உன் பெருமை, பிரம்மனுக்கும் மேலானது, ஆரம்பத்தை உருவாக்குபவராகவும். நீ, முடிவில்லாத தேவனே, உலகத்தின் வாசமாக இருக்கிறாய்; நீ, அசாதாரணமான, நிலையான மற்றும் அசாதாரணமானது, அதற்குப் பிறகு உள்ளது.
Literal meaning: என்னால் உன்னை வணங்க முடியாதது ஏன், மகானே? உன் பெருமை, பிரம்மனுக்கும் மேலானது, ஆரம்பத்தை உருவாக்குபவராகவும். நீ, முடிவில்லாத தேவனே, உலகத்தின் வாசமாக இருக்கிறாய்; நீ, அசாதாரணமான, நிலையான மற்றும் அசாதாரணமானது, அதற்குப் பிறகு உள்ளது.
Explanation
உன்னை வணங்க முடியாதது ஏன், மகானே? உன் பெருமை பிரம்மனுக்கும் மேலானது.
இந்த வசனம், குரு கிருஷ்ணனின் மகத்துவத்தை விவரிக்கிறது. இங்கு அர்ஜுனன், கிருஷ்ணனை வணங்க முடியாத காரணங்களை கேட்கிறான். கிருஷ்ணன், பிரம்மனுக்கும் மேலானது, ஆரம்பத்தை உருவாக்குபவராகவும், முடிவில்லாத தேவனாகவும் இருக்கிறான். உலகின் அடிப்படையாகவும், நிலையான மற்றும் அசாதாரணமானது என்றும் கூறப்படுகிறது. இவ்வசனம், கிருஷ்ணனின் அசாதாரணமான தன்மையை மற்றும் அவரது பரமாத்மா நிலையை உணர்த்துகிறது. இது, கடவுளின் மகத்துவத்தை உணர்ந்து, அவருக்கு வணக்கம் செலுத்த வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 11 v 37