Chapter 12 · Verse 17
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति । शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान् यः स मे प्रियः
Transliteration
yo na hṛṣyati na dveṣṭi na śocati na kāṅkṣati | śubhāśubhaparityāgī bhaktimān yaḥ sa me priyaḥ
Translation
जो न आनंदित होतो, न द्वेष करतो, न शोक करतो, न इच्छितो; जो शुभ आणि अशुभ यांचा परित्याग करतो, तो भक्तिमान आहे; तो मला प्रिय आहे.
Literal meaning: जो आनंदित होत नाही, द्वेष करत नाही, शोक करत नाही, इच्छित नाही; शुभ आणि अशुभ यांचा परित्याग करणारा भक्तिमान आहे; तो माझ्या प्रिय आहे.
Explanation
जो आनंद, द्वेष, शोक आणि इच्छांपासून मुक्त आहे, तो भक्तिमान आहे आणि तो मला प्रिय आहे.
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण भक्ताच्या गुणांचे वर्णन करतात. जो व्यक्ती आनंदित होत नाही, द्वेष करत नाही, शोक करत नाही आणि कोणत्याही गोष्टीची इच्छा करत नाही, तो एक सच्चा भक्त आहे. यामध्ये 'शुभ' आणि 'अशुभ' यांचा परित्याग करणे म्हणजे जीवनातील चांगल्या आणि वाईट गोष्टींवर अडकून न राहता, त्यांना पार करून एक स्थिर मनाची अवस्था साधणे. भक्तिमान व्यक्ती या सर्व भावना आणि इच्छांपासून मुक्त राहून एकाग्रता आणि समर्पणाने भगवानाची सेवा करतो. त्यामुळे तो भगवान श्रीकृष्णाला प्रिय ठरतो.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 12 v 17