Chapter 12 · Verse 17
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति । शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान् यः स मे प्रियः
Transliteration
yo na hṛṣyati na dveṣṭi na śocati na kāṅkṣati | śubhāśubhaparityāgī bhaktimān yaḥ sa me priyaḥ
Translation
அவர் மகிழ்வதில்லை, வெறுக்கவோ, கவலைப்படவோ, ஆசைப்படவோ இல்லை. நற்கூறுகள் மற்றும் கெட்டகூறுகளை விலக்கி, பக்தியுடன் இருப்பவர் எனக்கு மிகவும் प्रियமானவர்.
Literal meaning: அவர் மகிழ்வதில்லை, வெறுக்கவோ, கவலைப்படவோ, ஆசைப்படவோ இல்லை. நற்கூறுகள் மற்றும் கெட்டகூறுகளை விலக்கி, பக்தியுடன் இருப்பவர் எனக்கு மிகவும் प्रियமானவர்.
Explanation
பக்தியுடன் இருப்பவர் நற்கூறுகள் மற்றும் கெட்டகூறுகளை விலக்கி, மகிழ்ச்சி, வெறுப்பு, கவலை மற்றும் ஆசை ஆகியவற்றில் ஈடுபடமாட்டார்.
இந்த வசனம், பகவத் கீதையின் 12வது அத்தியாயத்தில் உள்ள 17வது சுட்டியில், பக்தியின் உண்மையான தன்மையை விளக்குகிறது. இங்கு, ஒருவர் மகிழ்ச்சி, வெறுப்பு, கவலை மற்றும் ஆசை ஆகியவற்றில் ஈடுபடாமல், நற்கூறுகள் மற்றும் கெட்டகூறுகளை விலக்கி, பக்தியுடன் வாழ வேண்டும் என்பதைக் கூறுகிறது. இது, ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கு தேவையான ஒரு நிலையை அடைய உதவுகிறது. உண்மையான பக்தி, மனதை சாந்தமாக வைத்திருக்கிறது மற்றும் உலகின் எதிர்மறை உணர்வுகளைப் போக்குகிறது. இதனால், அந்த வகையில் வாழும் ஒருவர் இறைவனுக்கு மிகவும் प्रियமானவராக இருக்கிறார்.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 12 v 17