Chapter 12 · Verse 17
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति । शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान् यः स मे प्रियः
Transliteration
yo na hṛṣyati na dveṣṭi na śocati na kāṅkṣati | śubhāśubhaparityāgī bhaktimān yaḥ sa me priyaḥ
Translation
యో న హృష్యతి న ద్వేష్టి న శోచతి న కాంక్షతి। శుభాశుభపరిత్యాగీ భక్తిమాన్ యః స మే ప్రియః
Literal meaning: యెవరు ఆనందించరు, ద్వేషించరు, శోచించరు, ఆకాంక్షించరు; శుభ మరియు అశుభాలను వదులుకునే భక్తి కలిగిన వారు, వారు నాకు ప్రియులు.
Explanation
సంతోషం, ద్వేషం, శోకము మరియు ఆకాంక్షలను త్యజించేవాడు, భక్తి కలిగినవాడు నాకు ప్రియమైనవాడు.
ఈ శ్లోకంలో, భగవాన్ కృష్ణుడు భక్తి యొక్క నిజమైన స్వరూపాన్ని వివరించుకుంటున్నారు. ఆయన చెప్పినట్లుగా, ఒక వ్యక్తి సంతోషం, ద్వేషం, శోకము మరియు ఆకాంక్షలను త్యజించడం ద్వారా, అతను నిజమైన భక్తిగా మారుతాడు. ఈ లక్షణాలు ఒక వ్యక్తి యొక్క ఆత్మశాంతిని మరియు దైవానికి సమర్పణను సూచిస్తాయి. శుభ మరియు అశుభం అనే భావనలను పక్కన పెట్టడం, అంటే మంచి మరియు చెడు ఫలితాలను సమానంగా చూడడం, భక్తి యొక్క స్థాయిని పెంచుతుంది. ఈ విధంగా, భక్తి కలిగిన వ్యక్తి దైవాన్ని అంగీకరించి, తన మనస్సులో శాంతిని పొందుతాడు.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 12 v 17