Chapter 2 · Verse 10
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
तम् उवाच हृषीकेशः प्रहसन्न् इव भारत । सेनयोर् उभयोर् मध्ये विषीदन्तम् इदं वचः
Transliteration
tam uvāca hṛṣīkeśaḥ prahasann iva bhārata | senayor ubhayor madhye viṣīdantam idaṃ vacaḥ
Translation
அவன் (கிருஷ்ணன்) பாரதன், இருதயத்தில் துக்கமடைந்த இரு படைகளின் மத்தியில், சிரித்தபடி இதனை கூறினான்.
Literal meaning: அவன் (கிருஷ்ணன்) பாரதன், இருதயத்தில் துக்கமடைந்த இரு படைகளின் மத்தியில், சிரித்தபடி இதனை கூறினான்.
Explanation
கிருஷ்ணன், துக்கத்தில் உள்ள அர்ஜுனனிடம் சிரித்தபடி பேசுகிறார்.
இந்த வசனம், கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனின் மன நிலையைப் பார்த்து, அவருக்கு ஆறுதல் அளிக்கவும், அவரின் மனதில் உள்ள குழப்பங்களை தீர்க்கவும் முயற்சிக்கிறார் என்பதை உணர்த்துகிறது. அர்ஜுனன், தனது உறவுகளுடன் போரிட வேண்டிய நிலையில், மனதில் பெரும் துக்கம் மற்றும் குழப்பம் அடைந்துள்ளார். கிருஷ்ணன், இதனைப் பார்த்து, சிரித்தபடி பேசுவதன் மூலம், அர்ஜுனனுக்கு ஒரு புதிய பார்வையை வழங்க விரும்புகிறார். இது, துக்கம் மற்றும் குழப்பத்தில் இருந்தாலும், நாம் எப்போதும் ஒரு புதிய பார்வையைப் பெற முடியும் என்பதைக் குறிக்கிறது.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 2 v 10