Chapter 2 · Verse 5
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
गुरून् अहत्वा हि महानुभावान् । श्रेयो भोक्तुं भैक्ष्यम् अपीह लोके । हत्वार्थकामांस्तु गुरुनिहैव । भुञ्ज्जीय भोगान् रुधिरप्रदिग्धान्
Transliteration
gurūn ahatvā hi mahānubhāvān | śreyo bhoktuṃ bhaikṣyam apīha loke | hatvārthakāmāṃstu gurunihaiva | bhuñjjīya bhogān rudhirapradigdhān
Translation
गुरूंना मारल्यास, महानुभावांना मारणे हे श्रेयस्कर नाही. येथे भिक्षा घेणे अधिक चांगले आहे. पण इच्छेनुसार गुरूंना मारल्यास, रक्ताने मळलेले भोग स्वीकारावे लागतील.
Literal meaning: गुरूंना मारल्यास, महानुभावांना मारणे हे श्रेयस्कर नाही. येथे भिक्षा घेणे अधिक चांगले आहे. पण इच्छेनुसार गुरूंना मारल्यास, रक्ताने मळलेले भोग स्वीकारावे लागतील.
Explanation
गुरूंना मारणे हे श्रेयस्कर नाही, भिक्षा घेणे अधिक चांगले आहे.
या श्लोकात अर्जुन आपल्या गुरु आणि महानुभावांना मारण्याच्या विचारावर विचार करतो. तो सांगतो की, आपल्या गुरुंना मारल्यास त्यांचे महत्त्व आणि ज्ञान गमावले जाईल, जे श्रेयस्कर नाही. भिक्षा घेणे म्हणजे कमी असले तरी, हे अधिक योग्य आहे. जर अर्जुन आपल्या गुरुंना मारले, तर त्याला रक्ताने मळलेले भोग स्वीकारावे लागतील, म्हणजेच त्याच्या कृत्यांचे परिणाम भोगावे लागतील. हे श्लोक जीवनातील नैतिकतेवर आणि योग्य निर्णय घेण्यावर जोर देतो.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 2 v 5