Work 3 · Passage 126
Stoic tradition
Greek
Nonnumquam nullis apparentibus signis, quae mali aliquid praenuntient, animus sibi falsas imagines fingit; aut verbum aliquod dubiae significationis detorquet in peius aut maiorem sibi offensam proponit alicuius quam est, et cogitat non quam iratus ille sit, sed quantum liceat irato. Nulla autem causa vitae est, nullus miseriarum modus, si timeatur quantum potest; hic prudentia prosit, hic robore animi evidentem quoque metum respue. Si minus, vitio vitium repelle; spe metum tempera. Nihil tam certum est ex his, quae timentur, ut non certius sit et formidata subsidere et sperata decipere.
Transliteration
Nonnumquam nullis apparentibus signis, quae mali aliquid praenuntient, animus sibi falsas imagines fingit; aut verbum aliquod dubiae significationis detorquet in peius aut maiorem sibi offensam proponit alicuius quam est, et cogitat non quam iratus ille sit, sed quantum liceat irato. Nulla autem causa vitae est, nullus miseriarum modus, si timeatur quantum potest; hic prudentia prosit, hic robore animi evidentem quoque metum respue. Si minus, vitio vitium repelle; spe metum tempera. Nihil tam certum est ex his, quae timentur, ut non certius sit et formidata subsidere et sperata decipere.
Translation
कधी कधी, कोणत्याही स्पष्ट चिन्हांशिवाय, जे काही वाईट घडण्याची सूचना देतात, मन स्वतःसाठी खोटी चित्रे तयार करते; किंवा कोणत्याही अज्ञात अर्थाच्या शब्दाचा वाईट अर्थ काढतो किंवा कोणाच्या अपमानाची कल्पना त्याला अधिक गंभीर बनवतो, आणि तो विचार करतो की तो किती रागावलेला आहे, परंतु तो किती रागावलेला असावा हे नाही, तर रागावलेल्या व्यक्तीला किती सहन करणे शक्य आहे हे विचारतो. तथापि, जीवनाची कोणतीही कारणे नाहीत, कोणतीही दुःखांची मर्यादा नाही, जर आपण त्याच्या शक्यतेच्या प्रमाणात भीती बाळगली तर; येथे प्रज्ञा उपयुक्त ठरते, येथे मनाच्या शक्तीने स्पष्ट भीतीला नकार देतो. जर कमी असेल, तर दोषाला दोषाने हाकला; आशेने भीतीला संतुलित करा. या सर्वांमध्ये, जे भिती वाटतात, त्यात काहीही इतके निश्चित नाही की भिती कमी होईल आणि आशा फसवेल.
Literal meaning: कधी कधी, कोणत्याही स्पष्ट चिन्हांशिवाय, जे काही वाईट घडण्याची सूचना देतात, मन स्वतःसाठी खोटी चित्रे तयार करते; किंवा कोणत्याही अज्ञात अर्थाच्या शब्दाचा वाईट अर्थ काढतो किंवा कोणाच्या अपमानाची कल्पना त्याला अधिक गंभीर बनवतो, आणि तो विचार करतो की तो किती रागावलेला आहे, परंतु तो किती रागावलेला असावा हे नाही, तर रागावलेल्या व्यक्तीला किती सहन करणे शक्य आहे हे विचारतो. तथापि, जीवनाची कोणतीही कारणे नाहीत, कोणतीही दुःखांची मर्यादा नाही, जर आपण त्याच्या शक्यतेच्या प्रमाणात भीती बाळगली तर; येथे प्रज्ञा उपयुक्त ठरते, येथे मनाच्या शक्तीने स्पष्ट भीतीला नकार देतो. जर कमी असेल, तर दोषाला दोषाने हाकला; आशेने भीतीला संतुलित करा. या सर्वांमध्ये, जे भिती वाटतात, त्यात काहीही इतके निश्चित नाही की भिती कमी होईल आणि आशा फसवेल.
Explanation
भीती आणि चिंता मनाच्या खोटी चित्रे तयार करतात; प्रज्ञा आणि आशा या समस्यांवर मात करू शकतात.
या उताऱ्यात, स्टोइक तत्त्वज्ञानाच्या दृष्टिकोनातून, मनाच्या कार्यपद्धतीवर प्रकाश टाकला आहे. अनेक वेळा, कोणत्याही स्पष्ट कारणाशिवाय, मन वाईट गोष्टींची खोटी चित्रे तयार करते. उदाहरणार्थ, आपण एखाद्या व्यक्तीच्या रागाबद्दल विचार करत असताना, आपण त्याच्या रागाची तीव्रता वाढवतो, परंतु वास्तवात तो किती रागावलेला आहे हे विचारत नाही. यामुळे आपल्याला अनावश्यक चिंता आणि भीती निर्माण होते. जीवनात कोणतीही कारणे किंवा दुःखांची मर्यादा नाही, जर आपण आपल्या भीतीवर नियंत्रण ठेवले नाही. प्रज्ञा आणि मनाची शक्ती आपल्याला या भीतींना नकार देण्यास मदत करते. जर आपल्याला कमी वाटत असेल, तर दोषाला दोषाने हाकलून द्या; आशेच्या माध्यमातून भीतीला संतुलित करा. या सर्वांमध्ये, जे भिती वाटतात, त्यात काहीही इतके निश्चित नाही की भिती कमी होईल आणि आशा फसवेल.
Source edition (provenance)
perseus:phi1017.phi015.perseus-lat2; ep 13.12; transliteration: identical Latin