Chapter 1 · Verse 14
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
ततः श्वेतैर् हयैर् युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ । माधवः पाण्डवश् चैव दिव्यौ शङ्खौ । प्रदघ्मतुः
Transliteration
tataḥ śvetair hayair yukte mahati syandane sthitau | mādhavaḥ pāṇḍavaś caiva divyau śaṅkhau | pradaghmatuḥ
Translation
त्यानंतर, पांढऱ्या घोड्यांनी सज्ज असलेल्या मोठ्या रथावर, माधव आणि पांडव दोघेही दिव्य शंख वाजवू लागले.
Literal meaning: त्यानंतर पांढऱ्या घोड्यांनी युक्त असलेल्या मोठ्या रथावर स्थिर असताना, माधव आणि पांडव दोघांनीही दिव्य शंख वाजवले.
Explanation
माधव आणि पांडवांनी दिव्य शंख वाजवले.
या श्लोकात, पांढऱ्या घोड्यांनी सज्ज असलेल्या मोठ्या रथावर माधव (कृष्ण) आणि पांडव (अर्जुन) यांचा उल्लेख आहे. हे शंख वाजवणे युद्धाची तयारी दर्शवते. शंख वाजवणे म्हणजे युद्धाची घोषणा करणे, जेणेकरून शत्रूला त्यांच्या सामर्थ्याची जाणीव होईल. हे शंख वाजवणे केवळ एक युद्धाची सुरुवात नाही, तर हे एक आध्यात्मिक संकेत देखील आहे, ज्याद्वारे युद्धाच्या नैतिकतेचा विचार केला जातो. या प्रसंगात, माधव आणि पांडव यांचा एकत्र येणे आणि शंख वाजवणे हे त्यांच्या एकतेचे आणि सामर्थ्याचे प्रतीक आहे.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 1 v 14