Chapter 2 · Verse 14
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
मात्रास्पर्शास् तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः । आगमापायिनोनित्यास् तांस् तितिक्षस्व भारत
Transliteration
mātrāsparśās tu kaunteya śītoṣṇasukhaduḥkhadāḥ | āgamāpāyinonityās tāṃs titikṣasva bhārata
Translation
தாயின் தொடுதல்கள், கௌந்தேய, குளிர், வெப்பம், மகிழ்ச்சி மற்றும் துக்கங்களை அளிக்கின்றன. அவைகள் வரும் மற்றும் போகும், அவற்றை நீ பொறுமையாகக் காத்திரு, பாரதா.
Literal meaning: தாயின் தொடுதல்கள், கௌந்தேய, குளிர், வெப்பம், மகிழ்ச்சி மற்றும் துக்கங்களை அளிக்கின்றன. அவைகள் வரும் மற்றும் போகும், அவற்றை நீ பொறுமையாகக் காத்திரு, பாரதா.
Explanation
உணர்வுகள் மற்றும் அனுபவங்கள் தற்காலிகமானவை, அவற்றை பொறுமையாக எதிர்கொள்.
இந்த வசனம், கீதையின் இரண்டாவது அத்தியாயத்தில் உள்ள ஒரு முக்கியமான கருத்தை எடுத்துரைக்கிறது. இங்கு, கௌந்தேய (அர்ஜுனன்) என்பவருக்கு, அனுபவங்கள் மற்றும் உணர்வுகள் (குளிர், வெப்பம், மகிழ்ச்சி, துக்கம்) தற்காலிகமானவை என்பதைக் கூறுகிறது. இவை அனைத்தும் வரும் மற்றும் போகும், எனவே, நாம் இவற்றை எதிர்கொள்வதில் பொறுமை காத்திருக்க வேண்டும். இது வாழ்க்கையின் உண்மையை உணர்த்துகிறது; நாம் சந்திக்கும் சிரமங்கள் மற்றும் மகிழ்ச்சிகள் இரண்டும் தற்காலிகமானவை. இதனால், மனதை அமைதியாக வைத்துக்கொண்டு, எப்போதும் நிலைத்திருப்பது முக்கியம்.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 2 v 14