Chapter 2 · Verse 57
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
यः सर्वत्रानभिस्नेहस् तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम् । नाभिनन्दति न द्वेष्टि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता
Transliteration
yaḥ sarvatrānabhisnehas tattatprāpya śubhāśubham | nābhinandati na dveṣṭi tasya prajñā pratiṣṭhitā
Translation
യാൾ എല്ലായിടത്തും അനഭിസ്നേഹിയായിരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ആ ആകർഷണങ്ങളും ദു:ഖങ്ങളും കൈവശമാക്കിയാൽ, അവൻ അവയെ സ്വീകരിക്കുകയോ, ദ്വേഷിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല; അവന്റെ ജ്ഞാനം ഉറച്ചിരിക്കുന്നു.
Literal meaning: യാൾ എല്ലായിടത്തും അനഭിസ്നേഹിയായിരിക്കുമ്പോൾ, ആ ആകർഷണങ്ങളും ദു:ഖങ്ങളും കൈവശമാക്കിയാൽ, അവൻ അവയെ സ്വീകരിക്കുകയോ, ദ്വേഷിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല; അവന്റെ ജ്ഞാനം ഉറച്ചിരിക്കുന്നു.
Explanation
അനഭിസ്നേഹിയായവൻ ആകർഷണങ്ങളും ദു:ഖങ്ങളും സ്വീകരിക്കുകയോ, ദ്വേഷിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല; അവന്റെ ജ്ഞാനം ഉറച്ചിരിക്കുന്നു.
ഭഗവദ് ഗീതയിലെ ഈ ശ്ലോകം, ജീവിതത്തിലെ ആകർഷണങ്ങളും ദു:ഖങ്ങളും എങ്ങനെ നേരിടണമെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അനഭിസ്നേഹമായിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരാൾക്ക് ആകർഷണങ്ങൾക്കും ദു:ഖങ്ങൾക്കും എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്ന് ഈ ശ്ലോകം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആകർഷണങ്ങൾ, സന്തോഷം നൽകുന്ന കാര്യങ്ങൾ, ദു:ഖങ്ങൾ, ദു:ഖം നൽകുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഒരാൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണം എന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നത്, ആകർഷണങ്ങളും ദു:ഖങ്ങളും വന്നാലും, അവയെ സ്വീകരിക്കുകയോ, അവയെ ദ്വേഷിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ, ഒരാൾക്ക് അവയെ നിരീക്ഷിക്കാനും അതിൽ നിന്ന് പഠിക്കാനും കഴിയണം. ഈ നിലപാട്, വ്യക്തിയുടെ ജ്ഞാനത്തെ ഉറച്ചതാക്കുന്നു.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 2 v 57