Chapter 2 · Verse 57
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
यः सर्वत्रानभिस्नेहस् तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम् । नाभिनन्दति न द्वेष्टि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता
Transliteration
yaḥ sarvatrānabhisnehas tattatprāpya śubhāśubham | nābhinandati na dveṣṭi tasya prajñā pratiṣṭhitā
Translation
எவர் எங்கு எதற்காகவும் பற்றின்மை கொண்டவர், அதாவது நல்லதும் கெட்டதும் அடைந்தால், அவர் மகிழ்வதோ அல்லது வெறுக்கவோ செய்கிறார்; அவருடைய அறிவு நிலைத்திருக்கிறது.
Literal meaning: யார் எங்கு எதற்காகவும் பற்றின்மை கொண்டவர், அதாவது நல்லதும் கெட்டதும் அடைந்தால், அவர் மகிழ்வதோ அல்லது வெறுக்கவோ செய்கிறார்; அவருடைய அறிவு நிலைத்திருக்கிறது.
Explanation
பற்றின்மை கொண்டவர், நல்லதும் கெட்டதும் அடைந்தால் மகிழ்வதோ அல்லது வெறுக்கவோ செய்கிறார்; அவருடைய அறிவு நிலைத்திருக்கிறது.
இந்த வசனம், வாழ்க்கையில் ஏற்படும் நல்ல மற்றும் கெட்ட அனுபவங்களை எவ்வாறு எதிர்கொள்வது என்பதைக் குறிக்கிறது. பற்றின்மை, அதாவது எந்தவொரு விஷயத்திற்கும் அதிகமாக பற்றுபவராக இல்லாமல் இருப்பது, ஒரு மனிதனின் அறிவின் நிலைத்தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. நல்லதும் கெட்டதும் வந்தால், அவற்றுக்கு அவர் மகிழ்ச்சியோ அல்லது வெறுப்போ காட்டாமல், சமநிலையை காக்கிறார். இது, வாழ்க்கையின் மாற்றங்களை எதிர்கொள்வதில் உள்ள அறிவு மற்றும் அமைதியை உணர்த்துகிறது.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 2 v 57