Chapter 3 · Verse 17
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
यस् त्व् आत्मरतिर् एव स्याद् आत्मतृप्तश् च मानवः । आत्मन्य् एव च संतुष्टस् तस्य कार्यं न विद्यते
Transliteration
yas tv ātmaratir eva syād ātmatṛptaś ca mānavaḥ | ātmany eva ca saṃtuṣṭas tasya kāryaṃ na vidyate
Translation
जो मनुष्य आत्मसुखात असतो आणि आत्मनिष्ठा असतो, तो स्वतःमध्येच संतुष्ट असतो; त्याच्या कार्याची आवश्यकता नसते.
Literal meaning: जो आत्मसुखात असतो आणि आत्मतृप्त असतो, तो स्वतःमध्येच संतुष्ट असतो; त्याचे कार्य नाही.
Explanation
आत्मसुख आणि आत्मनिष्ठा असलेला मनुष्य स्वतःमध्ये संतुष्ट असतो.
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आत्मसुख आणि आत्मनिष्ठेच्या महत्त्वाबद्दल सांगत आहेत. जो मनुष्य आत्मसुखात असतो, म्हणजेच जो स्वतःच्या अंतर्मनात समाधान अनुभवतो, तो बाह्य जगाच्या क्रियाकलापांवर अवलंबून नसतो. त्याला बाह्य कार्याची आवश्यकता भासत नाही कारण तो स्वतःच्या अस्तित्वातच पूर्णता अनुभवतो. याचा अर्थ असा आहे की, आत्मज्ञान आणि आत्मसुख मिळवणारा व्यक्ती बाह्य जगाच्या चक्रात अडकत नाही, तर तो स्वतःच्या आंतरिक शांतीत आणि संतोषात राहतो.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 3 v 17