Chapter 5 · Verse 22
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते । आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः
Transliteration
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te | ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ
Translation
जे स्पर्शाने उत्पन्न झालेले आनंद दुःखाच्या स्रोत आहेत, ते निश्चितच प्रारंभ आणि अंत असलेले आहेत; म्हणून त्यात ज्ञानी व्यक्ती आनंद घेत नाहीत.
Literal meaning: जे स्पर्शाने उत्पन्न झालेले भोग दुःखाच्या स्रोत आहेत, ते निश्चितपणे प्रारंभ आणि अंत असलेले आहेत; त्यामुळे ज्ञानी व्यक्ती त्यात रमत नाहीत.
Explanation
स्पर्शाने उत्पन्न झालेले आनंद दुःखाचे स्रोत आहेत; ज्ञानी व्यक्ती त्यात आनंद घेत नाहीत.
भगवद गीतेतील या श्लोकात, भगवान श्रीकृष्ण ज्ञानवान व्यक्तींच्या दृष्टिकोनाबद्दल बोलतात. जे आनंद स्पर्शाने, म्हणजे बाह्य वस्तूंवर अवलंबून असतात, ते तात्पुरते आणि दुःखाचे कारण असतात. या आनंदाचा प्रारंभ आणि अंत असतो, त्यामुळे ते स्थायी नसतात. ज्ञानी व्यक्ती या तात्पुरत्या आनंदात रमत नाहीत, कारण त्यांना माहित आहे की या आनंदांमध्ये खरा सुख नाही. त्याऐवजी, ते अंतर्मुख होऊन शाश्वत आनंदाच्या शोधात असतात, जो बाह्य जगावर अवलंबून नसतो.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 5 v 22