Chapter 8 · Verse 10
Traditional; part of the Mahābhārata
Sanskrit
प्रयाणकाले मनसाचलेन । भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव । भ्रुवोर् मध्ये प्राणम् आवेश्य सम्यक् । स तं परं पुरुषम् उपैति दिव्यम्
Transliteration
prayāṇakāle manasācalena | bhaktyā yukto yogabalena caiva | bhruvor madhye prāṇam āveśya samyak | sa taṃ paraṃ puruṣam upaiti divyam
Translation
பயணக்காலத்தில் மனதை நிலைத்துவைத்து, பக்தியுடன் யோக சக்தியால் இணைந்திருப்பவராக, கண்ணுக்கிடையில் உயிரைப் பரிசுத்தமாக்கி, அவர் அந்த பரமானது, தெய்வீகமான பருமனைக் காண்கிறார்.
Literal meaning: பயணத்தின் நேரத்தில் மனதை நிலைத்துவைத்து, பக்தியுடன் யோக சக்தியால் இணைந்திருப்பவராக, கண்ணுக்கிடையில் உயிரைப் பரிசுத்தமாக்கி, அவர் அந்த பரமானது, தெய்வீகமான பருமனைக் காண்கிறார்.
Explanation
பயணக்காலத்தில் மனதை நிலைத்துவைத்து, பக்தியுடன் யோக சக்தியால் இணைந்திருப்பவராக, அவர் தெய்வீகமான பருமனைக் காண்கிறார்.
இந்த வசனம், இறுதிக் காலத்தில், ஒருவர் தனது மனதை எவ்வாறு நிலைத்துவைக்க வேண்டும் என்பதைப் பற்றி பேசுகிறது. பயணக்காலம் என்பது மரணம் அல்லது உயிரின் கடைசி தருணங்களை குறிக்கிறது. அந்த நேரத்தில், மனதை அமைதியாக வைத்திருப்பது மிகவும் முக்கியம். பக்தி மற்றும் யோகத்தின் மூலம், ஒருவர் தெய்வீகமான பருமனை அடைய முடியும். கண்ணுக்கிடையில் உள்ள உயிரைப் பரிசுத்தமாக்குவது, தன்னுள் உள்ள ஆன்மாவை உணர்வதற்கான ஒரு வழி ஆகும். இதன் மூலம், ஒருவர் இறுதியில் பரமானது அல்லது இறுதித் தெய்வத்தை அடைய முடியும்.
Source edition (provenance)
gretil:bhagvg_u.htm (BORI-based MBh 6.23); transliteration: GRETIL UTF-8→IAST; devanagari: IAST→Devanagari (build); ch 8 v 10