Chapter 12 · Verse 2
Attributed to Chanakya (Kautilya)
Sanskrit
आर्तेषु विप्रेषु दयान्वितश्च यच्छ्रद्धया स्वल्पमुपैति दानम् । अनन्तपारमुपैति राजन् यद्दीयते तन्न लभेद्द्विजेभ्यः
Transliteration
ārteṣu vipreṣu dayānvitaśca yacchraddhayā svalpamupaiti dānam | anantapāramupaiti rājan yaddīyate tanna labheddvijebhyaḥ
Translation
आर्त आणि ब्राह्मण यांच्यावर दया असलेले, ज्याने श्रद्धेने थोडेसे दान दिले, राजन, ते अनंत फल प्राप्त करतो; जे दान ब्राह्मणांना दिले जाते, ते मिळत नाही.
Literal meaning: आर्त आणि ब्राह्मण यांच्यावर दया असलेले, ज्याने श्रद्धेने थोडेसे दान दिले, राजन, ते अनंत फल प्राप्त करतो; जे दान ब्राह्मणांना दिले जाते, ते मिळत नाही.
Explanation
आर्त आणि ब्राह्मण यांच्यावर दया असलेले थोडेसे दान अनंत फल देते.
या श्लोकात चाणक्य हे सांगत आहेत की, जेव्हा आपण आर्त (दु:खी) आणि ब्राह्मण यांच्यावर दया दाखवतो आणि श्रद्धेने थोडेसे दान देतो, तेव्हा त्याचे अनंत फल मिळते. याचा अर्थ असा आहे की, दानाची महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे त्यामागील भावना आणि हेतू. दान देताना जर आपल्याला खरेच दया वाटत असेल, तर त्याचे फल अनंत असते. परंतु, जर दान फक्त ब्राह्मणांना दिले जात असेल, तर ते फलदायी नसते. यामुळे दानाची खरी किंमत त्याच्या दिल्या जाणाऱ्या भावनेत आहे, न की त्याच्या प्रमाणात.
Source edition (provenance)
sanskritdocuments:chANakyanItisort; transliteration: Sunder Hattangadi (ITRANS→IAST); label 12-02