Book 17 · Passage 21
Attributed to Confucius (Kongzi)
Chinese
宰我問:「三年之喪,期已久矣!君子三年不為禮,禮必壞;三年不為樂,樂必崩。舊穀既沒,新穀既升;鑽燧改火,期可已矣。」子曰:「食夫稻,衣夫錦,於女安乎?」曰:「安!」「女安則為之。夫君子之居喪,食旨不甘,聞樂不樂,居處不安,故不為也。今女安,則為之。」宰我出。子曰:「予之不仁也!子生三年,然後免於父母之懷。夫三年之喪,天下之通喪也;予也,有三年之愛於其父母乎?」
Transliteration
zǎi wǒ wèn : sān nián zhī sāng , qī yǐ jiǔ yǐ ! jūn zǐ sān nián bù wéi lǐ , lǐ bì huài ; sān nián bù wéi lè , lè bì bēng 。 jiù gǔ jì méi , xīn gǔ jì shēng ; zuān suì gǎi huǒ , qī kě yǐ yǐ 。 zǐ yuē : shí fū dào , yī fū jǐn , wū nǚ ān hū ? yuē : ān ! nǚ ān zé wéi zhī 。 fū jūn zǐ zhī jū sāng , shí zhǐ bù gān , wén lè bu lè , jū chǔ bù ān , gù bù wéi yě 。 jīn nǚ ān , zé wéi zhī 。 zǎi wǒ chū 。 zǐ yuē : yǔ zhī bù rén yě ! zǐ shēng sān nián , rán hòu miǎn wū fù mǔ zhī huái 。 fū sān nián zhī sāng , tiān xià zhī tōng sāng yě ; yǔ yě , yǒu sān nián zhī ài wū qí fù mǔ hū ?
Translation
സായി എന്നവൻ ചോദിച്ചു: "മൂന്ന് വർഷത്തെ ദുഖം, കാലം ഏറെ നീണ്ടു! ഉന്നതനായവൻ മൂന്ന് വർഷം ധർമ്മം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ധർമ്മം തീരുന്നു; മൂന്ന് വർഷം സംഗീതം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, സംഗീതം തകർന്നു പോകും. പഴയ ധാന്യം ഇല്ലാതായി, പുതിയ ധാന്യം ഉയർന്നിരിക്കുന്നു; കത്തിയുമായി തീ മാറ്റി, കാലം മതിയാകണം." ഗുരു പറഞ്ഞു: "അവൻ അരി കഴിക്കുന്നു, സാരിയിൽ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, നീ എങ്ങനെയുണ്ട്?" അവൻ പറഞ്ഞു: "സുഖം!" "നിന്റെ സുഖം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിനാൽ ചെയ്യുക. ഉന്നതനായവൻ ദുഖത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഭക്ഷണം രുചിയില്ല, സംഗീതം കേൾക്കുമ്പോൾ സന്തോഷമില്ല, താമസിക്കുന്നത് സുഖമില്ല, അതിനാൽ ചെയ്യേണ്ടതല്ല. ഇപ്പോൾ നീ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു, അതിനാൽ ചെയ്യുക." സായി പുറത്ത് പോയി. ഗുരു പറഞ്ഞു: "ഞാൻ അവനെ അനൃണയുള്ളവനായി കാണുന്നു! നീ മൂന്ന് വർഷം ജീവിച്ചുവന്നാൽ, അപ്പോൾ മാത്രമേ നിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വിടുവിക്കപ്പെടൂ. മൂന്നു വർഷത്തെ ദുഖം, ലോകത്തെ പൊതുവായ ദുഖമാണ്; ഞാൻ, എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രണയം മൂന്നു വർഷം ഉണ്ടോ?"
Literal meaning: സായി എന്നവൻ ചോദിച്ചു: "മൂന്ന് വർഷത്തെ ദുഖം, കാലം ഏറെ നീണ്ടു! ഉന്നതനായവൻ മൂന്ന് വർഷം ധർമ്മം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ധർമ്മം തീരുന്നു; മൂന്ന് വർഷം സംഗീതം ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, സംഗീതം തകർന്നു പോകും. പഴയ ധാന്യം ഇല്ലാതായി, പുതിയ ധാന്യം ഉയർന്നിരിക്കുന്നു; കത്തിയുമായി തീ മാറ്റി, കാലം മതിയാകണം." ഗുരു പറഞ്ഞു: "അവൻ അരി കഴിക്കുന്നു, സാരിയിൽ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, നീ എങ്ങനെയുണ്ട്?" അവൻ പറഞ്ഞു: "സുഖം!" "നിന്റെ സുഖം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിനാൽ ചെയ്യുക. ഉന്നതനായവൻ ദുഖത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഭക്ഷണം രുചിയില്ല, സംഗീതം കേൾക്കുമ്പോൾ സന്തോഷമില്ല, താമസിക്കുന്നത് സുഖമില്ല, അതിനാൽ ചെയ്യേണ്ടതല്ല. ഇപ്പോൾ നീ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു, അതിനാൽ ചെയ്യുക." സായി പുറത്ത് പോയി. ഗുരു പറഞ്ഞു: "ഞാൻ അവനെ അനൃണയുള്ളവനായി കാണുന്നു! നീ മൂന്ന് വർഷം ജീവിച്ചുവന്നാൽ, അപ്പോൾ മാത്രമേ നിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വിടുവിക്കപ്പെടൂ. മൂന്നു വർഷത്തെ ദുഖം, ലോകത്തെ പൊതുവായ ദുഖമാണ്; ഞാൻ, എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രണയം മൂന്നു വർഷം ഉണ്ടോ?"
Explanation
ദുഖകാലത്ത് ഉന്നതനായവൻ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നവനാണ്.
ഈ പാസ്സേജിൽ, സായി എന്നവൻ മൂന്നു വർഷത്തെ ദുഖത്തെ കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്നു. ഗുരു, അതിനെ മറുപടി നൽകുമ്പോൾ, ദുഖകാലത്ത് ഉന്നതനായവൻ എങ്ങനെ ധർമ്മം പാലിക്കണം എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. മൂന്നു വർഷം ദുഖം അനുഭവിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നത്, ധർമ്മം തകർന്നുപോകുന്നതിന് കാരണമാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. എന്നാൽ, സായി സുഖം അനുഭവിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അദ്ദേഹം ദുഖത്തിൽ ഇരിക്കേണ്ടതില്ല. ഗുരുവിന്റെ മറുപടി, ദുഖത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതിനുള്ള ഉന്നതനായവന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ ദുഖം, മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്, അതിനാൽ, ഈ ദുഖം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണ്.
Source edition (provenance)
gutenberg:23839-0.txt; transliteration: pinyin-pro (tone marks, build-generated); book 17 passage 19 (row 21)