Work 2 · Passage 93
Stoic tradition
Greek
σημεῖα προκόπτοντος· οὐδένα ψέγει, οὐδένα ἐπαινεῖ, οὐδένα μέμφεται, οὐδενὶ ἐγκαλεῖ, οὐδὲν περὶ ἑαυτοῦ λέγει ὡς ὄντος τινὸς ἢ εἰδότος τι. ὅταν ἐμποδισθῇ τι ἢ κωλυθῇ, ἑαυτῷ ἐγκαλεῖ. κἄν τις αὐτὸν ἐπαινῇ, καταγελᾷ τοῦ ἐπαινοῦντος αὐτὸς παρʼ ἑαυτῷ· κἂν ψέγῃ, οὐκ ἀπολογεῖται. περίεισι δὲ καθάπερ οἱ ἄρρωστοι, εὐλαβούμενός τι κινῆσαι τῶν καθισταμένων, πρὶν πῆξιν λαβεῖν.
Transliteration
sēmeia prokoptontos oudena psegei, oudena epainei, oudena memphetai, oudeni enkalei, ouden peri heautou legei hōs ontos tinos ē eidotos ti. hotan empodisthē ti ē kōlythē, heautō enkalei. kan tis auton epainē, katagela tou epainountos autos parʼ heautō kan psegē, ouk apologeitai. perieisi de kathaper hoi arrhōstoi, eulaboumenos ti kinēsai tōn kathistamenōn, prin pēxin labein.
Translation
चिन्हे प्रगती करताना; तो कोणालाही दोष देत नाही, कोणाचेही स्तुती करत नाही, कोणालाही दोष देत नाही, कोणावरही आरोप करत नाही, स्वतःबद्दल काहीही बोलत नाही की तो काही आहे किंवा काही जाणतो. जेव्हा त्याला काही अडथळा येतो किंवा थांबवले जाते, तेव्हा तो स्वतःवर आरोप करतो. आणि जर कोणी त्याचे कौतुक केले, तर तो त्याच्या कौतुक करणाऱ्यावर हसतो; आणि जर तो दोष देत असेल, तर तो स्वतःला बचाव करत नाही. तो अशा प्रकारे चालतो जसे आजारी लोक, जे स्थिर होण्यापूर्वी काही हालचाल करण्यास सावध असतात.
Literal meaning: चिन्हे प्रगती करताना; तो कोणालाही दोष देत नाही, कोणाचेही स्तुती करत नाही, कोणालाही दोष देत नाही, कोणावरही आरोप करत नाही, स्वतःबद्दल काहीही बोलत नाही की तो काही आहे किंवा काही जाणतो. जेव्हा त्याला काही अडथळा येतो किंवा थांबवले जाते, तेव्हा तो स्वतःवर आरोप करतो. आणि जर कोणी त्याचे कौतुक केले, तर तो त्याच्या कौतुक करणाऱ्यावर हसतो; आणि जर तो दोष देत असेल, तर तो स्वतःला बचाव करत नाही. तो अशा प्रकारे चालतो जसे आजारी लोक, जे स्थिर होण्यापूर्वी काही हालचाल करण्यास सावध असतात.
Explanation
प्रगती करताना, तो कोणालाही दोष देत नाही, स्वतःबद्दल बोलत नाही, आणि अडथळ्यांवर स्वतःला दोषी ठरवतो.
या उताऱ्यात, स्टोइक तत्त्वज्ञानाच्या एका महत्त्वाच्या तत्त्वाचा उल्लेख आहे. येथे सांगितले आहे की, एक स्टोइक व्यक्ती कोणालाही दोष देत नाही, कोणाचेही कौतुक करत नाही, आणि स्वतःबद्दल काहीही बोलत नाही. जेव्हा त्याला अडथळा येतो, तेव्हा तो स्वतःवरच आरोप करतो, म्हणजेच तो बाह्य परिस्थितीवर दोष न ठेवता, आपल्या प्रतिक्रियांचा विचार करतो. जर कोणी त्याचे कौतुक केले, तर तो त्यावर हसतो, म्हणजेच त्याला इतरांच्या विचारांची फारशी पर्वा नसते. तसेच, जर कोणी त्याला दोष दिला, तर तो स्वतःला बचाव करत नाही, कारण त्याला आपल्या आचारधर्मावर विश्वास असतो. हे सर्व एक आजारी व्यक्तीच्या सावधगिरीसारखे आहे, जी स्थिर होण्यापूर्वी हालचाल करण्यास सावध असते.
Source edition (provenance)
perseus:tlg0557.tlg002.perseus-grc2; 48.2; transliteration: greek-transliteration (build)